فولکس‌واگن ID.Buzz مدل ۲۰۲۸: تمام جزئیات از نسل دوم و ارزان‌تر میکروباس الکتریکی

پلتفرم جدید، باتری‌های بازنگری‌شده و صرفه‌جویی حاصل از مقیاس تولید، شانس موفقیت نسل بعدی باز را در بازار آمریکا افزایش خواهند داد.

 زمانی که این مدل پس از دهه‌ها انتشار تیزر و وعده احیای میکروباس تاریخی، برای سال مدل ۲۰۲۵ وارد بازار ایالات متحده شد، برچسب قیمتی بسیار گزافی در مقایسه با سایر مینی‌ون‌ها داشت: شروع قیمت از ۶۱,۵۴۵ دلار که در نسخه‌های فول‌آپشن از مرز ۷۰ هزار دلار نیز عبور می‌کرد. ماجرا به همین‌جا ختم نمی‌شد؛ جذابیت‌های بصری و نوستالژیک خودرو شاید می‌توانست خریداران بیشتری را پای برگه قرارداد بکشاند، به شرطی که سرعت شارژ بالاتر و برد حرکتی بیشتری ارائه می‌کرد. اما هر دو مشخصه (سرعت شارژ ۲۰۰ کیلووات و برد حدود ۳۷۰ کیلومتر معادل ۲۳۰ مایل) در زمان عرضه چندان رقابتی نبودند و تنها چند سال بعد، کاملاً ضعیف و ناکافی به نظر می‌رسیدند. ما در آزمون پیمایش جاده‌ای مجله MotorTrend با خودروی تحت بررسی‌مان، برد ۳۴۲ کیلومتر (۲۱۳ مایل) را ثبت کردیم.

 

 

اوضاع تا جایی پیش رفت که فولکس‌واگن فروش این ون را در بازار آمریکا برای مدل‌های ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ متوقف کرد و وعده داد که عرضه آن را برای سال ۲۰۲۸ از سر خواهد گرفت. این هدف‌گذاری همچنان پابرجا به نظر می‌رسد؛ چرا که توماس شفر، مدیرعامل فولکس‌واگن، در جریان نمایشگاه خودروی پاریس در گفتگو با رسانه بریتانیایی Auto Express، جزئیات تازه‌ای از تغییرات مورد انتظار در نسل بعدی باز را تشریح کرد.

 

 

پلتفرم کاملاً جدید

مدل فعلی باز روی معماری MEB سوار شده است؛ یک ساختار برقی قدیمی‌تر از گروه خودروسازی فولکس‌واگن که تاریخچه آن به سال ۲۰۱۹ بازمی‌گردد و عامل اصلی ضعف در پیمایش و سرعت شارژ به شمار می‌رود. نسل بعدی باز به معماری ماژولار و مقیاس‌پذیر این غول خودروسازی موسوم به SSP (Scalable Systems Platform) کوچ خواهد کرد؛ بن‌سازه‌ای که در آینده زیربنای خودروهای الکتریکی تمام برندهای زیرمجموعه این گروه خواهد بود و جایگزین هر دو پلتفرم MEB و PPE (توسعه‌یافته مشترک آئودی و پورشه) می‌شود. این صرفه‌جویی عظیم حاصل از مقیاس، قیمت تمام‌شده مدل‌های برقی فولکس‌واگن را به نزدیکی قیمت خودروهای درون‌سوز خواهد رساند.

 

 

پلتفرم SSP پیاده‌سازی جدیدترین معماری الکترونیکی، بسته‌های نرم‌افزاری و سامانه‌های خودران را در سبد محصولات گروه تسهیل می‌کند. همچنین شکاف عملکردی میان خودروهایی با شارژ کندتر مثل باز در یک سو، و خودروهایی با شارژ فوق‌العاده سریع مانند پورشه تایکان در سوی دیگر را از میان برمی‌دارد. البته ممکن است مدل‌های اقتصادی‌تر از طریق محدودیت‌های نرم‌افزاری نرخ شارژ متفاوتی نسبت به خودروهای لوکس‌تر داشته باشند، اما این موضوع دیگر ریشه در ضعف فناوری ساختاری نخواهد داشت.

 

 

کاهش قیمت برای بقا در بازار رقابتی

توماس شفر، مدیرعامل شرکت، در مصاحبه با Auto Express تأیید کرد: «مدل باز بر پایه هزینه ساخت نادرستی تولید شد و همین امر موفقیت تجاری آن را دشوار کرد.» او در عین حال به جذابیت بنیادین آن اشاره داشت: «این خودرو کاملاً نمادین و اصیل است و نشان می‌دهد وفاداری به میراث برند، برندی هیجان‌انگیز خلق می‌کند.»

از نظر کاربری، باز هم با مینی‌ون‌های سنتی درون‌سوز رقابت می‌کند و هم با شاسی‌بلندهای برقی سه ردیفه؛ بنابراین برای تصاحب سهم بازار قابل‌توجه باید حداقل ۱۰ هزار دلار از قیمت پایه خود کم کند. برای مقایسه در بازار ۲۰۲۷، هوندا اودیسی (Honda Odyssey) با قیمت پایه ۴۴,۶۹۰ دلار و تویوتا سینا (Toyota Sienna) با حدود ۴۲,۰۰۰ دلار به فروش می‌رسند. نزدیک‌ترین معادل شاسی‌بلند الکتریکی آن کیا EV9 با قیمت پایه ۵۶,۵۴۵ دلار است؛ در حالی که تسلا مدل Y تیپ L نیز با سه ردیف صندلی — هرچند بدون کارایی و جاداری فولکس‌واگن — در بالاترین نسخه با قیمت ۶۳,۶۳۰ دلار عرضه شده و انتظار می‌رود مدل پایه آن در محدوده ۵۰ هزار دلار به بازار بیاید.

در چنین موقعیتی، فولکس‌واگن باید نسل بعدی ID.Buzz را در آمریکا با قیمت پایه‌ای در حدود ۵۰ هزار دلار عرضه کند. علاوه بر این، عرضه سایر نسخه‌های این ون در کنار مدل فاصله محوری بلند سه ردیفه گامی مثبت خواهد بود؛ فولکس‌واگن در اروپا این خودرو را در نسخه فاصله محوری کوتاه، دو ردیفه، تک ردیفه و حتی مدل باربری پنل ون (Panel Van) نیز در دسترس خریداران قرار می‌دهد.

 

 

اصلاح اساسی ساختار نرم‌افزاری

فولکس‌واگن به دلیل مشکلات متعدد نرم‌افزاری در نسل‌های اخیر خودروهایش — که باعث تجربه‌های کاربری پر از باگ و کندی سیستم‌ها برای مالکان شده بود — هدف انتقادات تندی قرار گرفت. همچنین تصمیم این شرکت برای جایگزینی تمام کلیدها با کنترل‌های خازنی لمسی نارضایتی‌های زیادی ایجاد کرد؛ رویکردی که فولکس‌واگن اکنون در حال بازگشت از آن است.

از همین رو، مدل ۲۰۲۸ بدون شک از کلیدهای فیزیکی بیشتری نسبت به نسخه کنونی برخوردار خواهد بود و از نرم‌افزار جدید توسعه‌یافته توسط شرکت RV Tech (کمپانی مشترک حاصل از همکاری ریویان و فولکس‌واگن) استفاده خواهد کرد. در نتیجه، این خودرو از «معماری نرم‌افزاری منطقه‌ای» (Zonal Architecture) بهره می‌برد که تعداد پردازنده‌های مرکزی (ECU) خودرو و سیم‌کشی‌های متعدد را به حداقل می‌رساند، سرعت کلی پردازش را افزایش می‌دهد و از بروز ناهماهنگی و باگ‌های سیستمی جلوگیری می‌کند.

آیا سبک طراحی تغییر خواهد کرد؟

ظاهر بیرونی ID.Buzz یکی از معدود بخش‌هایی است که بدون تردید موفقیتی یکدست به حساب می‌آید و همه آن را تحسین می‌کنند. آیا نسل جدید ظاهر متفاوتی به خود خواهد گرفت؟ بر اساس اظهارات آندریاس میندت، مدیر طراحی فولکس‌واگن، او مایل نیست یک طراحی را بارها تکرار کند: «فکر می‌کنم تکرار بیش از حد یک بن‌بست طراحی است؛ مشابه اتفاقی که برای نیو بیتل (New Beetle) افتاد.»

او افزود: «یک خودروی ون معمولاً شخصیت بصری محدودی دارد، بنابراین چه کاری می‌توان کرد تا متمایز شود؟ قول می‌دهم نسل بعدی نیز خودرویی بسیار جذاب خواهد بود.» با تمام این اوصاف، تغییر نمای جلویی باز که یادآور میکروباس کلاسیک است، لوگوی بزرگ فولکس‌واگن در جلوپنجره و رنگ‌آمیزی دورنگ بدنه بسیار بعید به نظر می‌رسد؛ چرا که این عناصر مستقیماً با هویت تاریخی و ژن این خودرو گره خورده‌اند.

 

منبع مقاله: caranddriver

تیم تحریریه نیکوان