9 Episode
NIKVAN PODCAST
پورشه نفرین شده 2
01
اپیزود شماره 9
02
گروه خودرویی نیکوان
03
The Cursed porsche
04
پورشه نفرین شده 2
بیست و دوم اکتبر سال ۱۹۵۶؛ پیست اتومبیلرانی موقت در فرودگاه «پومونا» در کالیفرنیا. کمتر از سیزده ماه از آن غروب شوم ۳۰ سپتامبر ۱۹۵۵ در تقاطع مسیر ۴۶ و ۴۱ گذشته بود؛ غروبی که در آن، ستاره ۲۴ ساله هالیوود، جیمز دین، پشت فرمان پورشه ۵۵۰ اسپایدر نقرهای معروفش کشته شد.
اما در پومونا، روح مکانیکی آن خودرو دوباره به حرکت درومده بود. لاشه درهمشکسته پورشه توسط شرکت بیمه به عنوان آهنقراضه به حراج گذاشته شد و پزشکی به نام دکتر ویلیام اِشریش که خودش دستی در مسابقات سرعت داشت، اون رو خریداری کرد. او خودرو جیمز رو اوراق کرد؛ موتور چهارسیلندر باکسر طراحی ارنست فورمن (پیشرانه پیچیده تیپ ۵۴۷ با چهار میلسوپاپ) رو روی خودروی مسابقهای لوتوس ۹ خودش سوار کرد.
و این بار در اون مسابقه پومونا در پاییز ۱۹۵۶، فاجعهای عجیب رخ داد. پورشه تروی مکهنری از پیست منحرف شد، با تنها درخت محوطه فرودگاه برخورد کرد و او در دم جان باخت. در همان روز، خودروی ویلیام اشریش که پیشرانه پورشه جیمز دین در سینهاش میتپید نیز واژگون شد. اشریش از سانحه زنده بیرون آمد، اما به شدت مجروح شد.
همین نقطه، جرقه تولد یکی از پایدارترین و جنجالیترین پروندههای تاریخ خودرو بود: آیا آهن و آلومینیوم میتونن حامل نفرین مرگ باشن؟
وقتی یک تراژدی تکرار میشه، ذهن انسان به دنبال الگو میگرده. مطبوعات کالیفرنیا بلافاصله مرگ مکهنری و جراحت اشریش رو به «انتقام پورشه جیمز دین» گره زدند. اما گزارشهای فنی مسابقه چه میگفت؟
در اون سالها، مسابقات آماتوری، استانداردهای سختگیرانه تست اشعه ایکس یا آزمایشهای غیرمخرب روی فلزات رو نداشتند. نصب قطعهای که پیشتر توی یک تصادف مرگبار، تحت تنشهای شدید قرار گرفته بود روی یک خودروی مسابقهای پرشتاب، از دیدگاه مهندسی مکانیک، یک ریسک و خطای فنی بود، نه جادوی سیاه!
با این حال، منطق مکانیک، توان رقابت با جذابیت قصههای ترسناک هالیوودی رو نداشت؛ بهویژه وقتی پای یک چهره تبلیغاتی نابغه به میون اومد: جورج باریس.
جورج باریس، مشهورترین کاستومایزر خودرو در هالیوود و سازنده بتموبیل دهه ۱۹۶۰، باقیمونده اسکلت فلزی و پنلهای مچاله پورشه رو از دکتر اشریش خرید. باریس شایعهسازی رو به اوج رسوند. او مدعی شد هنگام تخلیه لاشه در کارگاهش، کابل جرثقیل پاره شد و پای یکی از مکانیکها شکست. او حتی نوشت که دو تایر سالم باقیمونده از پورشه رو به رانندهای فروخت و هر دو تایر به طور همزمان در بزرگراه ترکیدند!
اما اسناد معتبر چه میگویند؟ ویلیام اشریش بعدها در مصاحبههای تاریخی تأیید کرد که تایرها چنان تخریب شده بودند که اساساً قابل استفاده مجدد نبودند.
داستانهای جنونآمیز دیگهای هم به این روایت اضافه شد: گم شدن لاشه هنگام حمل با قطار، آتش گرفتن گاراژی که پورشه در اون نگهداری میشد بدون آنکه خود بدنه آسیب ببیند، و حتی مرگ یک راننده کامیون حین انتقال خودرو. تمام این موارد دههها بعد، در کتاب زندگینامه خودنوشت جرج باریس در سال ۱۹۷۴ به چاپ رسید؛ کتابی که پژوهشگران تاریخ خودرو مانند لی راسکین ثابت کردند بخش اعظم اون، داستانسرایی تبلیغاتی باریس برای فروش کتاب و بالا بردن ارزش داراییهایش بوده است.