2 Episode
NIKVAN PODCAST
جنون سرعت
01
اپیزود شماره 2
02
گروه خودرویی نیکوان
03
THE MADNESS OF SPEED
04
جنون سرعت | اپیزود شماره 2
سلام، در کنار شما هستیم با یک اپیزود دیگه از پادکست خودرویی نیکوان. اگه خاطرتون باشه توی اپیزود قبلی از لیست سریعترین خودروهای جهان، پنج خودروی اول رو با هم بررسی کردیم. امروز رسیدیم به دومین بخش از این سری خودروها، خودروهایی که جنون سرعت رو معنا می کنند!
سال ۱۹۶۷، دنیای خودرو فقط شاهد یک رکورد سرعت جدید نبود؛ بلکه با خودرویی روبهرو شد که تعریف سوپراسپرتها رو برای همیشه تغییر داد. لامبورگینی میورا P400 خودرویی بود که خیلیها اون رو اولین سوپراسپرت مدرن تاریخ میدونن.
قلب تپنده میورا، یک پیشرانه ۳.۹ لیتری V12 بود که به شکل عرضی (Transverse) در بخش میانی خودرو قرار گرفته بود؛ چیدمانی پیشرفته که در اون زمان کاملاً متفاوت محسوب میشد. این موتور ۳۵۰ اسببخار قدرت تولید میکرد و میتونست شتاب صفر تا 100 کیلومتر بر ساعت رو در حدود 6.7 ثانیه ثبت کنه.
اما مهمترین بخش داستان، رکورد سرعت اون بود. یکی از نمونههای میورا چندی بعد در تست مجله Motor موفق شد به حداکثر سرعت ۱۷۱ مایل بر ساعت، یعنی حدود ۲۷۵ کیلومتر بر ساعت برسه؛ رکوردی که لامبورگینی رو به صدر سریعترین خودروهای جهان رسوند و عصر سوپراسپرتهای موتور وسط رو آغاز کرد.
در سال 1971، فراری خیلی زود به رقیب همیشگی خودش پاسخ داد. رقابت بین فراری و لامبورگینی حالا وارد مرحلهای شده بود که هر رکورد جدید، عمر کوتاهی داشت. این بار نوبت فراری 365 دیتونا (Daytona) بود؛ خودرویی که با حداکثر سرعت ۱۷۴ مایل بر ساعت، یعنی حدود ۲۸۰ کیلومتر بر ساعت، دوباره فراری رو به صدر جدول سریعترین خودروهای جهان رسوند.
قلب تپنده این خودرو یک پیشرانه ۴.۴ لیتری V12 بود که با ۳۵۲ اسب بُخار قدرت، یکی از پیشرفتهترین موتورهای زمان خودش محسوب میشد.
همین ترکیب باعث شد دیتونا به سرعت ۲۸۰ کیلومتر بر ساعت برسه و با پشت سر گذاشتن میورا، دوباره نام فراری رو در صدر سریعترین خودروهای جهان قرار بده؛ رقابتی که حالا بیشتر از یک مسابقه سرعت بود، نبردی برای اثبات برتری دو غول خودروسازی ایتالیا.
بعد از ۱۶ سال، در ۱۹۸۴ دوباره نوبت Ferrari شد تا نامش رو در صدر جدول سریعترین خودروهای تولیدی جهان ثبت کنه. این بار با Ferrari 288 GTO ؛ خودرویی که در اصل برای حضور در مسابقات افسانهای گروه B توسعه پیدا کرده بود اما با لغو پروژه گروه B همه برنامهها بهم ریخت.
با این وجود، Ferrari بخاطر تعهدی که برای تولید نسخه جادهای داده بود، تصمیم گرفت محصول رو وارد خط تولید کنه؛ تصمیمی که بعدها به یکی از بهترین اتفاقات تاریخ این برند تبدیل شد.
زیر پوسته این سوپر اسپرت، یک پیشرانه ۲.۹ لیتری V8 توئینتوربو قرار داشت؛ موتوری که ترکیب قدرت بالا و فناوری توربو شارژر رو به نمایش میگذاشت و اون رو به یکی از پیشرفتهترین خودروهای زمان خودش تبدیل کرده بود. نتیجه هم چیزی نبود جز ثبت حداکثر سرعت ۱۸۸ مایل بر ساعت، یا حدود ۳۰۳ کیلومتر بر ساعت.
سال ۱۹۸۶، رقابت سرعت وارد مرحله جدیدی شد و پورشه 959 اسپورت وارد میدان شد؛ خودرویی که خیلیها اون رو یکی از پیشرفتهترین سوپراسپرتهای دهه ۸۰ میدونن و در کنار فراری F40 به رویای بسیاری از علاقهمندان خودروی جهان تبدیل شد.
پورشه 959 بیشتر از یک خودروی سریع، یک نمایشگاه فناوری متحرک بود. این خودرو امکاناتی مثل رینگهای منیزیمی، حسگر فشار باد تایر، سیستم تنظیم خودکار ارتفاع و کفپوشهای مقاوم Nomex داشت؛ فناوریهایی که در اون زمان بسیار جلوتر از رقبا و صنعت خودروی جهان بودن.
959 میتونست صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت رو در ۳.۷ ثانیه طی کنه. حداکثر سرعت این خودرو هم به ۱۹۷ مایل بر ساعت، یعنی حدود ۳۱۷ کیلومتر بر ساعت رسید.
سال ۱۹۸۷، رقابت سرعت بین فراری و پورشه به اوج خودش رسیده بود. پورشه 959 با فناوریهای پیشرفتهاش تاج سریعترین خودروی جهان رو به دست آورده بود، اما فراری حاضر نبود این عنوان رو برای مدت طولانی در اختیار رقیب آلمانی خودش ببینه.
پاسخ فراری، خودرویی بود که بعدها به یکی از بزرگترین افسانههای تاریخ این برند تبدیل شد؛ فراری F40. خودرویی که هم برای شکست دادن پورشه 959 ساخته شد و هم آخرین یادگار دوران مدیریت اِنزو فراری بود.
F40 اولین خودروی تولیدی جهان شد که از مرز ۲۰۰ مایل بر ساعت عبور کرد و به حداکثر سرعت ۲۰۲.۷ مایل بر ساعت، یعنی حدود ۳۲۶ کیلومتر بر ساعت رسید.
سال 1992، یک نام افسانهای دوباره به دنیای خودروهای فوقسریع برگشت؛ بوگاتی EB110 GT. خودرویی که شاید امروز کمتر از فراری F40 یا مکلارن F1 دربارهاش صحبت بشه، اما یکی از پیشرفتهترین پروژههای دهه ۹۰ میلادی بود.
EB110 تلاشی برای بازگرداندن بوگاتی به دنیای خودروهای لوکس بود؛
قلب این شاهکار مهندسی، یک پیشرانه ۳.۵ لیتری V12 با چهار توربو شارژر بود که عملکردی خیرهکننده ارائه میداد و میتوانست صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت رو در ۴.۲ ثانیه ثبت کنه و به حداکثر سرعت ۲۰۹ مایل بر ساعت، یعنی حدود ۳۳۶ کیلومتر بر ساعت برسه.
سال ۱۹۹۳، خودرویی وارد میدان شد که خیلیها هنوز هم اون رو یکی از بزرگترین شاهکارهای تاریخ خودرو میدونن؛ مکلارن F1 . خودرویی که فقط برای سرعت ساخته نشده بود، بلکه هدفش ارائه بهترین تجربه رانندگی و نمایش بالاترین سطح مهندسی بود.
F1 . با قیمت حدود ۵۰۰ هزار پوند، یکی از گرانترین خودروهای تاریخ محسوب میشد. اما ارزش واقعی اون در فناوریهای پیشرفتهاش بود؛ از بدنه تمام فیبرکربنی گرفته تا طراحی اختصاصی گیربکس و پوشش طلایی محفظه موتور برای کنترل حرارت.
قلب تپنده این شاهکار، یک پیشرانه ۶.۱ لیتری V12 ساخت BMW بود که در کنار وزن کم و طراحی دقیق، عملکردی تاریخی خلق کرد. مکلارن F1 میتونست صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت رو در ۳.۲ ثانیه طی کنه و چندی بعد در یک اتفاق تاریخی رکورد مشهور اندی والاس با حداکثر سرعت ۲۴۰.۱ مایل بر ساعت، یعنی حدود ۳۸۶ کیلومتر بر ساعت رو ثبت کنه.
این رکورد سالها پابرجا موند و F1 رو به نمادی از دوران طلایی سوپراسپرتها تبدیل کرد؛