پورشه در نسل جدید 718 باکستر و کیمن برای نسخههای «بالارده» همچنان گزینه پیشرانه بنزینی ارائه خواهد کرد؛ تصمیمی که بخشی از بازنگری اساسی در استراتژی برقی این برند است و پروژه شاسیبلند بزرگ برقی «K1» بالاتر از کاین را نیز متوقف میکند.
این «بازتنظیم استراتژیک» همچنین شامل بازنگریهای عمده در مدلهای بنزینی و پلاگین هیبریدی کاین و پانامرا میشود تا این خودروها «تا دهه 2030» همچنان در خط تولید باقی بمانند. اولیور بلوم، مدیرعامل پورشه، این موضوع را در تماس با سرمایهگذاران در جمعه 19 سپتامبر اعلام کرد.
پورشه بابت توقف توسعه نسخه «اساسپی 61 اسپرت» از پلتفرم گروه فولکسواگن که قرار بود زیربنای K1 و نسخههای تمامبرقی پانامرا و تایکان باشد، متحمل زیانی 1.8 میلیارد یورویی خواهد شد. این پلتفرم – که از زیرساخت خودروهایی چون نسل بعدی فولکسواگن گلف و اشکودا اکتاویا مشتق شده – اکنون تا «دهه 2030» به تعویق افتاده است.
مدل K1 که پورشه آن را یک «شاسیبلند کلاس D» مینامد، حالا قرار است با نسخههای بنزینی و پلاگین هیبریدی عرضه شود، هرچند زمان دقیق معرفی آن مشخص نشده است. این خودرو نخستین بار در سال 2022 همراه با برنامههای نسل سوم پانامرا و نسل دوم تایکان معرفی شده بود.
بلوم در این باره گفت: «ما شاهد کاهش واضح تقاضا برای خودروهای تمامبرقی لوکس بودهایم و این موضوع را در نظر میگیریم.» او همچنین به «کاهش شدید تقاضا برای کالاهای لوکس در چین» و افزایش تعرفه واردات خودرو در آمریکا بهعنوان عواملی که بر سودآوری اثر گذاشتهاند اشاره کرد.
پورشه پیشبینی کرده که حاشیه سود خالص آن امسال به حدود 2 درصد کاهش یابد، اما انتظار دارد در «میانمدت» با معرفی محصولات جدید، دوباره رشد کرده و حاشیه سود خود را به بالای 10 درصد برساند.
بلوم افزود: «این انعطافپذیری جایگاه قدرتمندی به ما میدهد تا ترکیبی متقاعدکننده از پیشرانههای بنزینی، پلاگین هیبریدی و برقی ارائه کنیم.» او تاکید کرد که پورشه همچنان به الکتریکیسازی متعهد است و گفت: «خودروهای برقی مشتریان خاص و رو به رشدی را به خود جذب میکنند.»
پورشه بهزودی نسخه تمامبرقی کاین را بر پایه پلتفرم 800 ولتی PPE گروه فولکسواگن عرضه خواهد کرد و هماکنون نیز ماکان برقی را در سبد دارد. در ابتدا قرار بود ماکان برقی جایگزین نسخه بنزینی شود و پورشه تا سال 2030 حدود 80 درصد فروش خود را به خودروهای برقی اختصاص دهد.
اما اکنون پورشه اعلام کرده که در کنار ماکان برقی، یک شاسیبلند معادل با پیشرانههای بنزینی و پلاگین هیبریدی نیز عرضه خواهد کرد. این مدل جدید که «M1» نام دارد، نخستین خودروی تولیدی پورشه با محوریت محرک جلو خواهد بود و بر پایه نسل سوم آئودی Q5 ساخته میشود که روی پلتفرم PPC (Premium Platform Combustion) قرار دارد.
بلوم در ماه ژوئیه گفته بود که توسعه سهساله M1 نسبت به روند معمول پنجساله پورشه «فرآیند عرضه به بازار را سرعت بخشیده است.»
هنوز جزئیاتی درباره نسخههای «بالارده» جدید 718 با پیشرانه بنزینی منتشر نشده، اما احتمالاً این تصمیم به معنای ادامه مدلهای سختافزاری مانند RS و GT4 RS خواهد بود؛ در حالی که نسخههای پایه توسط قوای محرکه برقی پوشش داده میشوند.
ترجمه شده از سایت www.autocar.co.uk
در برابر آستون مارتین خشن، فراری روما اسپایدر بهعنوان نقطهی مقابل ظریف و شیک ظاهر میشود. خطوط GT کلاسیک آن باعث شدهاند این ایتالیایی خوشخطوخال کمتر از رقیب بریتانیایی خود جلب توجه کند، اما بههیچوجه نمیتوان آن را غیرجذاب دانست.
این مدل در سال ۲۰۲۳ معرفی شد و بر پایه نسخه کوپه سال ۲۰۱۸ ساخته شده است؛ کوپهای که اکنون در آستانه خداحافظی قرار دارد و مارانللو اعلام کرده سال آینده با مدل کاملاً جدید آمالفی جایگزین خواهد شد. با این حال، نسخه روباز روما همچنان مدتی در خط تولید خواهد ماند. مانند آستون، روما نیز از یک موتور V8 توربوشارژ و گیربکس ۸ سرعته (در اینجا دوکلاچه اتوماتیک بهجای مبدل گشتاور) بهره میبرد که قدرت را به چرخهای عقب منتقل میکند. سقف پارچهای برقی آن هم با عایق پنجلایه عرضه شده، اما با زمان ۱۳.۵ ثانیه برای باز و بسته شدن، کندترین در این جمع است.
برای جذابیت خیرهکننده کنار خیابان، هم فراری و هم آستون باید جای خود را به مکلارن نارنجی پررنگ بدهند؛ خودرویی که بهسرعت توجه شکارچیان سوپراسپرت با گوشیهای هوشمند را جلب میکند. مکلارن آرتورا، متفاوتترین عضو این مقایسه، بر پایه شاسی فیبرکربنی ساخته شده و تجربهای کاملاً خاص از هیجان روباز ارائه میدهد.
موتور آن میانی است: یک V6 توربوشارژ ۳.۰ لیتری با کمترین حجم و تعداد سیلندر در بین این سه خودرو. علاوه بر این، آرتورا یک هیبریدی پلاگین است؛ یعنی میتواند ۳۴ کیلومتر تمامبرقی حرکت کند و در مجموع ۶۹۰ اسببخار قدرت تولید نماید. این یعنی پرادویهترین عضو گروه! مکلارن بهجای سقف پارچهای از سقف سخت تاشو استفاده میکند که تنها ۶۲ کیلوگرم وزن اضافه دارد و وزن کلی خودرو را به ۱۵۶۰ کیلوگرم میرساند.
وزن فراری ۱۵۵۶ کیلوگرم (در حالت خشک) اعلام شده که با مایعات به حدود ۱۶۰۰ کیلوگرم میرسد؛ حدود ۸۴ کیلوگرم بیشتر از نسخه کوپه. سنگینترین هم آستون است با ۱۸۰۵ کیلوگرم. این وزن اضافه شاید بهخاطر کابین مجلل و پوشیده از چرم نرم و مواد لوکس آن باشد. به همین دلیل، در سطح لوکس بودن با فراری برابری میکند و حس پوشیدن یک دست کتوشلوار سفارشی گرانقیمت را به شما میدهد؛ هرچند تنها فراری چهار صندلی واقعی دارد. مکلارن در مقایسه مینیمالیستیتر است، اما با آلكانتارا و فیبرکربن بهخوبی تزئین شده است.
در جادههای ولز، فراری با تعلیق نرم و سکوت سقفبسته، بهترین کروزکننده آرام است. آستون بهدلیل تعلیق سفتتر نمیتواند پابهپای آن بیاید. مکلارن شگفتآور نزدیک به فراری ظاهر میشود؛ سواری نرم و کنترلشدهای ارائه میدهد، هرچند شاسی فیبرکربنی مقداری صدای جاده را منتقل میکند.
در پیچها، برخلاف تصور، روما اسپایدر بسیار متوازن است. تعلیق نرمترش باعث میشود روی جادههای ناهموار بریتانیا عالی ظاهر شود و تعادل طبیعی آن اعتماد راننده را جلب میکند. فرمان سبک و سریع است و V8 قابلپیشبینی، امکان اصلاح مسیر با پای راست را فراهم میکند.
آستون در مقایسه، پرخاشگرتر و جدیتر است. فرمان آن سنگینتر و پاسخ دماغه سریعتر است، اما وزن زیادش در جادههای پرپیچوخم ولز خود را نشان میدهد و باعث میشود گاهی مهار خودرو دشوار شود.
مکلارن اما تجربهای متفاوت ارائه میدهد: موقعیت رانندگی عالی، شاسی فوقمستحکم و فرمان هیدرولیکی با بازخورد شگفتانگیز. چسبندگی فوقالعاده و تعادل کامل آن لذتبخش است، هرچند تواناییهایش بیشتر مناسب پیست است تا جاده.
در نهایت، هیچ بازندهای در این مقایسه وجود ندارد، اما باید برنده انتخاب شود. آستون با شخصیت کاریزماتیک و قیمت پایینتر، سوم میشود، اما سواری خشک و وزن بالا از امتیازش کم میکند. بین فراری و مکلارن، انتخاب سخت است، اما مزیتهای کاربردی فراری و تواناییاش در ترکیب لوکس بودن و اسپرت بودن، آن را برنده این آزمون میسازد – هرچند فردا شاید نتیجه متفاوت باشد.
برنزهشدن زیر آفتاب هیچوقت اینقدر لذتبخش نبوده است!
ترجمه شده از سایت www.autocar.co.uk