فولکسواگن ID.7 GTX هنوز گرانترین مدل موجود در نمایندگیهای فولکسواگن نیست (این عنوان فعلاً در اختیار فولکسواگن توآرگ R PHEV است؛ هرچند عمر آن زیاد طولانی نخواهد بود)، اما خیلی فاصلهای هم ندارد. مهمتر از آن، این خودرو یک گرنتوریزمو تمامبرقی است که هم به صورت لیفتبک سدان و هم به شکل استیشن عرضه میشود (ما نسخهی استیشن را آزمایش میکنیم)، با چاشنی جذابیت اسپرت، قیمتی حدود ۶۰ هزار پوند و هدفگذاری مشخص برای مشتریانی که ممکن است بهجای آن سراغ مدلهایی از آئودی، بیامو و مرسدسبنز بروند.
آیا فولکسواگن عقلش را از دست داده که فکر میکند میتواند سختافزار پلتفرم MEB را تا این حد گسترش دهد؟ یا نکتهای را میداند که ما نمیدانیم؟
این خودرو همچنین بهعنوان پرچمدار جدید برند فرعی تمامبرقی GTX شناخته میشود (مگر اینکه نسخهی خاصتر Buzz GTX را در نظر بگیریم). بنابراین باید تصویری روشن از دامنهی جاهطلبی فولکسواگن برای این زیربرند ارائه دهد – و اینکه آیا در آینده باید آن را صرفاً یک تریم فرعی بدانیم یا چیزی که ارزش انتظار بیشتر و هیجان رانندگان علاقهمند را دارد.
ID.7 در اواخر ۲۰۲۳ در اروپا عرضه شد و اوایل ۲۰۲۴ به اینجا رسید، مجهز به یک موتور محرک عقب، باتری ۷۷ کیلوواتساعتی و مأموریتی ساده: وسوسه کردن مشتریان تا بهجای نسخههای میانهردهی تسلا مدل ۳، بیامو i4 و پولستار ۲، آن را انتخاب کنند.
اما فولکسواگن به سرعت دامنهی مدلهای این خودرو را گسترش داد و در ادامهی سال ۲۰۲۴، باتری ۸۶ کیلوواتساعتی را معرفی کرد که در خودروی آزمایشی ما نیز استفاده شده است. این باتری میتواند همراه با موتور تکمحورهی ۲۸۲ اسببخاری (در نسخهی Pro S) یا با دو موتور و توان ۳۳۶ اسببخار در نسخهی GTX عرضه شود.
نوار چراغ عقب ID.7 هنگام باز کردن قفل خودرو میتواند چندین انیمیشن اجرا کند و در مرکز خود یک لوگوی قرمز درخشان VW دارد. ظاهر آن بهویژه در تاریکی جلوهای اغراقآمیز پیدا میکند که با بسیاری دیگر از اجزای خودرو همخوانی ندارد.
موتور اضافی نسخهی GTX یک موتور کوچک سنکرون ناهمزمان (با شماره فنی گروه فولکسواگن AKA150) روی محور جلو است که حداکثر ۱۰۷ اسببخار و ۹۹ پوند فوت گشتاور تولید میکند. به دلیل ماهیت ناهمزمان بودن، در حالت غیرفعال انرژی ناچیزی مصرف میکند، بنابراین واحد کنترل قوای محرکه میتواند هر زمان که لازم باشد از توان ذخیرهی آن استفاده کند. اینکه چرا در مجموع توان خودرو به ۳۳۶ اسببخار و گشتاور به ۴۰۲ پوند فوت محدود میشود – یعنی بیش از مدل تکموتورهی Pro S نیست – کمی عجیب به نظر میرسد، اما احتمالاً به دلیل محدودیت جریان تأمینشده از سوی باتری و اینورتر است.
خودروی تستی ما یعنی GTX Tourer در آزمایشها ۲۳۵۳ کیلوگرم وزن داشت. حتی بر اساس وزن همگنسازیشده، ۱۰۴ کیلوگرم سنگینتر از مدل تکموتورهی Pro S است. همچنین برد برقی اعلامشدهی آن ۶۰ مایل کمتر از نسخهی تکموتوره است (بهخاطر وزن بیشتر، قوای محرکهی پیچیدهتر و چرخهای بزرگتر). بنابراین، چه بخواهید آن را بهعنوان یک پرچمدار گرنتورینگ واقعی در نظر بگیرید و چه رقیبی جدی برای بیامو i5 Touring یا آئودی A6 E-tron، اعداد و ارقام فولکسواگن شروع چندان دلگرمکنندهای به نظر نمیرسند.
از نظر ظاهری، شانس بیشتری دارد. طراحی آن کمی یادآور دوران طلایی استیشنهای پریمیوم دههی ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ است – خودروهایی مثل آلفارومئو 156 اسپرتواگن و لکسوس IS اسپرتکراس. شاید چشمگیرترین شوتینگبریک نباشد، اما بدون شک نسبت به نسخهی «لیفتبک» سدان ظاهر بهتری دارد: پروفیل کشیدهتر آن پنهانسازی بهتری برای باتریهای حجیم کف خودرو فراهم میکند. نسخهی GTX از تنظیمات اختصاصی محور با فنرها و میلموجگیر خاص خود بهره میبرد؛ همچنین کالیبراسیون ویژهای برای کمکفنرهای تطبیقی Dynamic Chassis Control که در بازار بریتانیا بهصورت استاندارد عرضه میشوند. فرمان متغیر «پرگرسیو» و چرخهای ۲۰ اینچی بهطور پیشفرض نصب شدهاند، هرچند خودروی تستی ما به رینگهای ۲۱ اینچی سفارشی مجهز بود.
تغییرات طراحی خارجی نسخهی GTX نسبت به مدلهای استاندارد ظریف اما قابلتوجهاند. سپر جلوی جدید مختص خط تولید پرفورمنس است، همراه با چراغهای روشنایی روز بازطراحیشده و ورودی هوای براق مشکی. سپر با آیرودینامیک خاص برای بهبود کارایی طراحی شده و لوگوی جلوی VW اکنون بهصورت نورانی عرضه میشود.
در عقب، نوار نوری اختصاصی افقی (همراه با لوگوی روشن شوندهی VW) و چراغهای سهبعدی LED سفارشی دیده میشود. در نسخهی سدان، بخش پایینی سپر عقب از طرح مشبک لانهزنبوری و یک دیفیوزر مشخص بهره میبرد.
فولکسواگن سابقهی طولانی در سادگی حسابشده برای طراحی داخلی نسخههای پرفورمنس دارد و ID.7 GTX هم همین مسیر را دنبال میکند.
در حالی که خودروی تکموتورهی Pro Match آزمایششدهی ما در سال ۲۰۲۴ دوختهای آبی در صندلیهای نیمهچرمی ErgoActive و روی داشبورد داشت، نسخهی GTX با دوخت قرمز عرضه میشود. لوگوی GTX روی پشتسری صندلیها و فرمان – که در باقی موارد همانند نسخههای استاندارد است – درج شده.
ID.7 در اصل یک خودروی خانوادگی بزرگ و جادار است. بچههای ۱۰ و ۱۲ سالهی من معمولاً دربارهی فضای پا نظری نمیدهند، حتی در خودروهای اجرایی بزرگ، اما در اینجا هر دو به فضای زیاد عقب اشاره کردند.
جز این، تغییر چندانی وجود ندارد. صفحهنمایش کوچک پشت فرمان یا هدآپ دیسپلی بزرگتر آن هیچکدام طراحی اختصاصی GTX ندارند، همچنین نمایشگر ۱۵ اینچی مرکزی نیز تغییری نکرده است. کنترلهای ثانویهی ویژهای برای نسخهی GTX هم وجود ندارد.
با توجه به اینکه یکی از انتقادهای ما به کابین نسخهی معمولی ID.7 سادگی بیش از حد آن نسبت به رقبا بود، شاید انتظار میرفت فولکسواگن در نسخهی GTX فضای داخلی غنیتری خلق کند – اما چنین نشده است. تنها تفاوت اصلی این است که نورپردازی محیطی چندرنگ داشبورد و رودریها که در مدلهای دیگر یک آپشن است، در اینجا بهصورت استاندارد ارائه میشود؛ هرچند این تغییر باعث خاصتر شدن کابین نمیشود.
با این حال، این بدان معنا نیست که کابین راحت و دلپذیر نیست. خودروی تستی ما به سقف شیشهای پانورامیک الکتروکروماتیک مجهز بود که حس فضای بیشتری ایجاد میکرد. بهویژه صندلیهای عقب فضای زیادی برای کشوقوس دارند؛ فضای پای عقب با ۸۵۰ میلیمتر حتی از مرسدس EQS هم بیشتر است.
صندلیهای جلو نیز بسیار عالیاند؛ با پشتیبانی مناسب برای پا، راحتی در سفرهای طولانی، بهعلاوه تهویه و ماساژ. استفاده از دستهدندهی ستونی فضای کنسول میانی را باز کرده که میتواند بهطور مرتب بسته شود. همهی امکانات روزمره مانند پد و پورت شارژ دستگاهها، جا لیوانیهای قابلحذف و محفظههای ذخیرهسازی بزرگ در دسترس هستند. این حس که فولکسواگن کابینی برای زندگی روزمره ساخته تا نمایش لوکس، کاملاً مشهود است. این همان فلسفهی همیشگی فولکسواگن است، هرچند طعم ویژهی پرفورمنس در آن کمتر حس میشود.
این رویکرد به بخش بار خودرو هم کشیده شده: طول بیش از یک متر تا صندلیهای عقب، عرض بیش از یک متر در پهنترین بخش و عمق ۷۵۰ میلیمتر با کف قابلتنظیم در پایینترین حالت (برای مقایسه: آئودی S6 E-tron برابر با ۶۹۰ میلیمتر و اشکودا سوپرب استیت برابر با ۸۰۰ میلیمتر است). بنابراین فضای بار کلی خودرو بسیار کاربردی و مفید است.
در مجموع، ID.7 GTX Tourer یک استیشن برقی بزرگ و کامل است که بیش از آنکه به دنبال هیجان و عملکرد خیرهکننده باشد، روی کاربردی بودن، راحتی و پختگی تمرکز دارد. شتاب و دینامیک آن قابل قبول است اما در برابر رقبایی با توان بالاتر و قیمت مشابه چندان درخشان جلوه نمیکند. این خودرو بیشتر برای کسانی مناسب است که بهدنبال یک خودروی خانوادگی جادار، مدرن و مطمئن هستند تا یک برقی تمامعیار هیجانانگیز.
ترجمه شده از سایت www.autocar.co.uk
